Νικητές ή νικημένοι;

ÊÕÐÑÏÓ - ÅÐÉÓÊÅØÇ ÔÏÕ ÊÕÐÑÉÏÕ ÐÑÏÅÄÑÏÕ ÄÇÌÇÔÑÇ ×ÑÉÓÔÏÖÉÁ ÓÔÇÍ ÐËÁÔÖÏÑÌÁ "ÏÌÇÑÏÓ" (EUROKINISSI // ÃÑÁÖÅÉÏ ÔÕÐÏÕ ÊÁÉ ÐËÇÑÏÖÏÑÉÙÍ ÊÕÐÑÏÕ / ×ÑÉÓÔÏÓ ÁÂÑÁÁÌÉÄÇÓ)Για τις μεγάλες δυνάμεις η λύση του Κυπριακού είναι επείγουσα προτεραιότητα, προκειμένου να υλοποιηθούν οι υψίστης γεωπολιτικής σημασίας διεθνείς ενεργειακοί σχεδιασμοί σε σχέση με την περιοχή μας. Η λύση που επιθυμούν οι ΗΠΑ δεν είναι ένα «όπως όπως κλείσιμο» όπως ισχυρίζονται κάποιοι αφελείς. Θα επιδιώξουν μια επωφελή για όλες τις πλευρές (win-win) συμφωνία, με διασφαλισμένα τα λειτουργικά της χαρακτηριστικά, ώστε να μην προκληθεί νέα ανάφλεξη που θα τινάξει στον αέρα συμφέροντα δισεκατομμυρίων.

Σ’ αυτή τη διαδικασία έχουμε δύο επιλογές: είτε να συνεργαστούμε έξυπνα. διορατικά και σαφώς διεκδικητικά, με στόχο να κερδίσουμε το μάξιμουμ στο Κυπριακό από την ευνοϊκότατη για εμάς συγκυρία, είτε να μείνουμε απέξω και να χάσουμε για πάντα, όχι μόνο τη μισή Κύπρο αλλά και κάθε πιθανότητα να βγούμε γρήγορα από τη δίνη της οικονομικής κρίσης. Διότι δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, αν θέσουμε σε κίνδυνο τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων, από μια ανεξήγητη (γι’ αυτούς) ξεροκεφαλιά μας, οι συνέπειες θα έχουν για εμάς βαρύτατο κόστος.

H Noble ανακοίνωσε ποσότητα φυσικού αερίου στο οικόπεδο 12 μικρότερη από τη μίνιμουμ που χρειαζόμαστε, για να φτιάξουμε το χερσαίο μας τερματικό. Την ίδια ώρα και για πολύ καιρό τώρα, το Ισραήλ παρουσιάζεται απρόθυμο να προσθέσει δικό του φυσικό αέριο, ώστε επιτέλους να συμφέρει η κατασκευή του. Είναι προφανές λοιπόν ότι οι όποιες εξελίξεις στο κρίσιμο αυτό θέμα αναβάλλονται  -για ευνόητους λόγους- μέχρι να λυθεί το Κυπριακό.

Τονίζω ότι η πλευρά μας βρίσκεται, ίσως για πρώτη φορά, μπροστά σε μια τόσο ευνοϊκή συγκυρία, για να επιτύχει την καλύτερη δυνατή λύση. Η Τουρκία, μετά την παταγώδη αποτυχία της εξωτερικής της πολιτικής να το παίξει «αφεντικό» στις ταραγμένες αραβικές χώρες, προσπαθεί τώρα να συνέλθει από τα ηχηρά χαστούκια που εισέπραξε από το αόρατο χέρι των ΗΠΑ, που υποκίνησαν την τελευταία κρίση στη χώρα. Στην παρούσα συγκυρία η Κύπρος κατέχει μια ευνοϊκή θέση στους σχεδιασμούς των Αμερικανών και των Ισραηλινών, ενώ αντίθετα η Τουρκία κάθεται στο σκαμνί του κακού μαθητή. Θα ήταν τεράστια πολιτική ανοησία να βρεθούμε εμείς σ’ αυτή τη θέση αντί της Τουρκίας.

Δεν επιχειρώ να κινδυνολογήσω, αλλά οφείλω να κάνω μια εκτίμηση: Αν η διαδικασία των συνομιλιών εκτροχιαστεί εξ αιτίας της δικής μας πλευράς, το πιο πιθανό σενάριο που θα προκύψει είναι η διχοτόμηση, με αναβάθμιση (με ή χωρίς αναγνώριση) του ψευδοκράτους, και η μεταφορά Ισραηλινού φυσικού αερίου στην Τουρκία μέσω των κατεχομένων. Στην περίπτωση αυτή, τα κυπριακά κοιτάσματα θα παραμείνουν αναξιοποίητα, με την πρόφαση ότι δεν επείγει η ανόρυξή τους και η Κυπριακή Δημοκρατία θα εξαναγκαστεί σε μεταγενέστερο στάδιο να προσυπογράψει τη διχοτόμηση, προκειμένου να ανορυχθούν οι υδρογονάνθρακες.

Το πιο πάνω σενάριο είναι σαφώς πολύ πιο ρεαλιστικό από τις νοσηρές θεωρίες συνομωσίας που διασπείρονται στο λαό, για να του δημιουργήσουν φοβία έναντι της λύσης. Διότι αποτελεί τη συνέχεια των όσων έχουμε δει μέχρι σήμερα να συμβαίνουν και όσοι έχουν την ικανότητα να το εικονοποιήσουν στο μυαλό τους, θα δουν μπροστά τους να ξετυλίγεται ένας εφιάλτης, με τον λαό αυτό να παραμένει στη μιζέρια της οικονομικής κρίσης για πολλά χρόνια ακόμη, με την κατεχόμενη Κύπρο οριστικά χαμένη και με ένα ψευδοκράτος δίπλα μας πολύ πιο ανεπτυγμένο σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή εδώ και αρκετούς μήνες έχουν άρωμα υδρογονανθράκων. Τα κοιτάσματα που βρέθηκαν στη λεκάνη της Λεβαντίνης και στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας διέγειραν το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες έσπευσαν πρώτα να καθορίσουν τις ζώνες επιρροής τους και στη συνέχεια να προωθήσουν μετ’ επιτάσεως τη διευθέτηση των διενέξεων.  

Είδαμε ξαφνικά τη Δύση να υποχωρεί από την συριακή κρίση και τη Ρωσία να αναλαμβάνει πλέον πρωτοβουλίες τερματισμού του πολέμου, ενώ και πάλι με παρέμβαση της Ρωσίας επιτεύχθηκε η συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, που επέτρεψε στη χώρα αυτή να βελτιώσει στη συνέχεια θεαματικά τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και τη Δύση γενικότερα.

Το Ισραήλ άρχισε ήδη να πουλά αέριο στους (αντίπαλούς του) Παλαιστίνιους, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνει τις σχέσεις του με την Τουρκία και οι πληροφορίες που ψιθυρίζονται φέρουν τον εμπορικό μας εταίρο να ετοιμάζεται για πώληση αερίου στη χώρα αυτή ή μεταφορά του με αγωγό μέσω αυτής. Θα πρέπει συνεπώς να θεωρούμε δεδομένο ότι οι σχεδιασμοί των δυτικών περιλαμβάνουν και την Τουρκία και θα προχωρήσουν είτε με είτε χωρίς τη δική μας συναίνεση.

Είναι λοιπόν η ώρα των ώριμων και συνετών αποφάσεων, στην πορεία της διαπραγμάτευσης για μια λύση δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη, που θα αποβεί προς το συμφέρον όχι μόνο του συνόλου του κυπριακού λαού αλλά και της περιοχής ολόκληρης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *