Να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος και ενέργεια σε συζητήσεις για τα ΜΟΕ

Posted by: on Μαΐ 5, 2015 | No Comments

ammoxwstos-300x225Για το θέμα της Αμμοχώστου είναι αρκετό προς το παρόν να συμφωνήσουν οι δύο πλευρές ότι θα μπουν μέσα σ’ αυτήν εμπειρογνώμονες, (ανάμεσά τους οπωσδήποτε και Ελληνοκύπριοι) οι οποίοι θα προχωρήσουν σε μελέτες και εισηγήσεις για το πώς η πόλη θα επανέλθει στη διάθεση των νόμιμων κατοίκων της. Περαιτέρω συζητήσεις επί του παρόντος για άνοιγμα του Βαρωσιού με ανταλλάγματα, περιπλέκει τα πράγματα. Θα μας υποβάλει σε μια χρονοβόρα διαδικασία που θα καθυστερεί την ουσιαστική διαπραγμάτευση για την τελική λύση, χωρίς κανένα νόημα, διότι ακόμη κι αν η πόλη επιστραφεί σήμερα το βράδυ, θα περάσει καιρός για να είναι διαθέσιμη στους κατοίκους της.

Η διαδικασία μάλιστα δεν θα είναι μόνο χρονοβόρα, αλλά θα προκαλέσει οπωσδήποτε και τριβές, που ενδεχομένως να δηλητηριάσουν το κλίμα των συνομιλιών, αντί να το βελτιώσουν. Διότι οι ενδιάμεσες συμφωνίες, ακριβώς επειδή δεν διαλαμβάνουν το κέρδος της κάθε πλευράς από το τελικό “πάρε δώσε”, είναι πολύ δυσκολότερο να επιτευχθούν και επιπλέον εμπεριέχουν κινδύνους. Για να δώσουν οι Τουρκοκύπριοι το Βαρώσι, θα ζητήσουν οπωσδήποτε νομιμοποίηση του αεροδρομίου Τύμπου. Εμείς θα αρνηθούμε, αυτοί θα επιμένουν και θα αρχίσουν να βαράνε τα νταούλια της απαξίωσης οι γνωστοί νταουλιέρηδες, τόσο στη δική μας πλευρά όσο και στην απέναντι.

Αν (θεωρητικά) βρεθεί φόρμουλα νομιμότητας για το αεροδρόμιο της Τύμπου, τότε μπορεί να καταλήξουμε σε μια ενδιάμεση συμφωνία που θα εμπερικλείει τον σοβαρότατο κίνδυνο να μας μείνει ως τελική λύση: Δηλαδή να μας δώσουν το Βαρώσι, να τους δώσουμε νομιμότητα στη λειτουργία του λιμανιού και του αεροδρομίου και στην ουσία η λύση του Κυπριακού να είναι η παράταση της διχοτόμησης, με ένα καθεστώς στο ψευδοκράτος τύπου Ταϊβάν. Δηλαδή μιας χώρας μη αναγνωρισμένης, που δεν θα έχει διπλωματικές σχέσεις με καμία άλλη χώρα (πλην της Τουρκίας) αλλά θα έχει εμπορικές σχέσεις με όσες χώρες ενδιαφέρονται. Υπάρχει λόγος να χάνουμε τον καιρό μας για να επιτύχουμε μια ενδιάμεση συμφωνία, που θα βάλει σε πειρασμό την Τουρκία και τους σκληροπηρυνικούς στις δύο πλευρές να τορπιλίσουν τις συνομιλίες και να μας μείνει στο τέλος μόνο το Βαρώσι και η διχοτόμηση;

Η προσπάθεια, η προσοχή κι η ενέργειά μας πρέπει να επικεντρωθούν στην τελική λύση του Κυπριακού. Πώς θα καταφέρουμε να φτάσουμε σε μια συμφωνία που θα δουλέψει, χωρίς να αφήνει κενά ή περιθώρια σε οποιονδήποτε τυχόν θα θελήσει να υπονομεύσει τη λειτουργία της κυπριακής ομοσπονδίας. Ένα από τα κρισιμότερα σημεία είναι αυτό της ασφάλειας, στο οποίο περιλαμβάνονται και οι εγγυήσεις. Υπάρχουν κι άλλα. Πάνω σ’ αυτά πρέπει να δουλέψουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις κι όχι να αναλώνονται σε λόγια του αέρα και σε κούφια συνθήματα για εγκατάλειψη των συνομιλιών. Διότι με τα λόγια του αέρα δεν θα καταφέρουμε να κερδίσουμε στα πολύ συγκεκριμένα ζητήματα που μας ενδιαφέρουν ενώ αν επικρατήσουν τα κούφια συνθήματα και φύγουμε από τις συνομιλίες ή αν απορρίψουμε μια τελική συμφωνία χωρίς επαρκή (για τη διεθνή κοινότητα) αιτιολόγηση, θα μας μείνει η διχοτόμηση.

Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι τα ΜΟΕ αλλά η συνολική λύση του Κυπριακού όσο πιο γρήγορα γίνεται. Με μια συμφωνία που θα ανταποκρίνεται στη λογική και στο περί δικαίου αίσθημα ολόκληρου του κυπριακού λαού και θα είναι ταυτόχρονα οπωσδήποτε λειτουργική και βιώσιμη. Διότι μόνο μια τέτοια λύση θα άρει την καχυποψία και το φόβο και θα καταστήσει τους Κύπριους αφέντες στον τόπο τους, για να δουλέψουν μαζί, με ειλικρίνεια και όραμα, για μια καλύτερη Κύπρο.

 

Leave a Reply

Facebook IconYouTube IconTwitter Icon
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων