ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΗΓΕΤΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

Οι μέρες περνούν και κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για την εγκληματική αμέλεια της αστυνομίας να διερευνήσει έγκαιρα πού και γιατί χάνονταν η μία μετά την άλλη γυναίκες και κορίτσια, που δηλώνονταν ως ελλείπουσες. Ένας κατά συρροήν δολοφόνος ομολόγησε μέχρι σήμερα ότι δολοφόνησε επτά από αυτές, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι τα θύματά του είναι πολύ περισσότερα.

Είναι γεγονός ότι, από τη στιγμή που ένας τουρίστας ανακάλυψε τυχαία το άψυχο σώμα ενός από τα θύματα, η αστυνομία έδρασε αστραπιαία και άρχισε να κάνει τη δουλειά της σωστά, όμως αυτό δεν αίρει το γεγονός ότι ο φονιάς αποθρασύνθηκε από την αρχική αδιαφορία και την απραξία της αστυνομίας και για τρία χρόνια σκότωνε αβέρτα απροστάτευτες γυναίκες και τα παιδιά τους.

Η αστυνομία, αντί συγγνώμης για την εγκληματική αλιγωρία, εκδίδει απαράδεκτες ανακοινώσεις, με τις οποίες προσπαθεί να μεταθέσει τις ευθύνες αλλού. Της έφταιξαν η βουλή, τα ΜΜΕ, οι πολίτες. Ο υπουργός δικαιοσύνης έκανε μια δήλωση τις πρώτες ημέρες που ξεκίνησαν οι έρευνες για εντοπισμό των θυμάτων του δολοφόνου και μετά εξαφανίστηκε.

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη αφαίρεσε από το λεξικό της ελληνικής γλώσσας τον όρο «πολιτική ευθιξία». Εδώ και έξι χρόνια οι «άριστοι των αρίστων» που επέλεξε ο νυν πρόεδρος κάθισαν στις καρέκλες τους και κόλλησαν. Δεν τους σηκώνει τίποτα. Ούτε πορίσματα ερευνητικών επιτροπών, ούτε κατά συρροήν δολοφονίες, ούτε σκάνδαλα, ούτε ρεζιλίκια.

Ο κομματισμός του κράτους, το ρουσφέτι, το «δουναι και λαβείν» με τις διάφορες συνιστώσες του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, η δολοφονία της αξιοκρατίας και η διαστρέβλωση της αλήθειας στο δημόσιο λόγο είναι βεβαίως φαινόμενα που χαρακτηρίζουν γενικά τις τριτοκοσμικές χώρες και όχι μόνο την Κύπρο.

Η κρίση του 2013 ήταν ένας ακόμη συναγερμός ότι «στραβά αρμενίζουμε» σε τούτο τον τόπο. Ότι έπρεπε να αλλάξουμε μυαλά, να ξηλώσουμε το κομματοκεντρικό σύστημα της διαπλοκής και της διαφθοράς, να μετατρέψουμε την Κύπρο σε κανονικό κράτος και όχι Μπανανία, όπως ήταν μέχρι τότε. Αυτό όμως ήταν κάτι το εξαιρετικά δύσκολο και μόνο ένας πραγματικός ηγέτης θα μπορούσε να το επιτύχει. Ένας ηγέτης, που δυστυχώς η Κύπρος δεν ευτύχησε να έχει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *