Μέσα στα λύματα και τα σκουπίδια επωάζεται η επόμενη καταστροφή…

Posted by: on Μαρ 6, 2016 | No Comments

ΜίζεςΑπό τα λύματα στα σκουπίδια κι από εκεί σε κάθε δημόσιο έργο. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις σε τούτο τον τόπο, θα βρεις από κάτω τις αηδιαστικές σαύρες των σκανδάλων να τρέχουν να χωστούν.

Ας πάρουμε ως αφορμή για τούτο το σχόλιο το τελευταίο αλλά ουχί έσχατον σκάνδαλο των ΧΥΤΑ. Απλά δηλαδή ένα από τα δεκάδες ανάλογα σκάνδαλα, τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν καλά κρυμμένα και θα παραμείνουν έτσι μέχρις ότου κάποιο τυχαίο γεγονός ή κάποιος τίμιος άνθρωπος βρεθεί σε θέση να τα αποκαλύψει. Το συγκεκριμένο σκάνδαλο χρονολογείται και εξελίσσεται από το 2008, εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια. Σοβαρά πιστεύετε τώρα ότι δεν το είχε πάρει χαμπάρι κανείς; Ή μήπως έτρωγαν από αυτό πολλοί σε όλα τα επίπεδα της πυραμίδας που το σκέπαζε;

Ο Βέργας πίστευε ότι εκλέχτηκε δήμαρχος για να γίνει εκατομμυριούχος, κλέβοντας τις τσέπες του φορολογούμενου πολίτη. Όσοι νομίζουν ότι αυτός ήταν μια θλιβερή μεμονωμένη περίπτωση, είναι αφελείς. Ο Βέργας ήταν απόλυτα συστημικός. Δεν αποτελούσε την εξαίρεση αλλά τον κανόνα. Στην πραγματικότητα «θλιβερές» μεμονωμένες περιπτώσεις σε τούτο τον τόπο είναι οι τίμιοι, αφού το πλιάτσικο του δημοσίου χρήματος καθιερώθηκε από την ασύδοτη κομματοκρατία σαν αυτονόητη «αποζημίωση» των κρατικών αρχόντων και αξιωματούχων και των κομμάτων που βρίσκονται πίσω από αυτούς, κάτι δηλαδή σαν αυτό που λένε «τα τυχερά του επαγγέλματος»…

Συμφωνώ ότι η γενίκευση απαλλάσσει τους συγκεκριμένους, σε κάθε περίπτωση, ενόχους από τις ευθύνες τους. Αλλά τι να κάνουμε που η διαφθορά στην Κύπρο είναι παντού; Σε κάθε δημόσια πράξη που αφορά προσφορές, αξιολογήσεις, αναθέσεις, εκτελέσεις έργων, αγορές και πωλήσεις, εξετάσεις, βαθμολογίες, προσλήψεις, μεταθέσεις κτλ κτλ.; Τίποτα δεν έμεινε ανέγγιχτο, τίποτα δεν έμεινε όρθιο. Τα κόμματα, με τους βαλτούς τους, τρύπωσαν παντού, σαν τερμίτες που τρώνε ό,τι τρώγεται, στο σαρακοφαγωμένο σώμα αυτής της χώρας. Ακόμα και τίμιοι δημόσιοι λειτουργοί, που θα ήθελαν πολύ να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, αιφνιδιάζονται και αδρανοποιούνται κάτω από την πίεση των κομματικών παρεμβάσεων και σιωπούν, για να μην υποστούν τις συνέπειες της τιμιότητάς τους.

Παρόλα αυτά, τα κόμματα συνεχίζουν, χωρίς ίχνος τσίπας, να ορίζουν το δημόσιο βίο αυτής της χώρας με τα ίδια μυαλά, λες και δεν ευθύνονται για τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, τη διάλυση του κράτους και των θεσμών και εν τέλει της οικονομίας. Δεν ντρέπονται καθόλου να εκδίδουν ανελλιπώς και σε καθημερινή βάση ανακοινώσεις ή να βγαίνουν οι αρχηγοί και εκπρόσωποί τους στα ράδια και στις τηλεοράσεις για να νουθετήσουν τους πολίτες και να υποδυθούν τους προστάτες μας.

Πριν από μερικές εβδομάδες κάποια κόμματα και οι κολαούζοι τους στα ΜΜΕ επικεντρώθηκαν στο σκάνδαλο της FOCUS, κατηγορώντας ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ για την εμπλοκή τους σ’ αυτό, λες κι αυτοί από την πλευρά τους ήταν οι άσπιλοι και αμόλυντοι. Δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα κακόγουστο κι αποκρουστικό θέατρο κι όχι μια τίμια προσπάθεια για εξυγίανση. Στην Πάφο φαγώθηκαν εκατομμύρια, με πρωταγωνιστές τοπικούς αξιωματούχους ΟΛΩΝ των κομμάτων και με συντονιστή τον εκλεκτό της ηγεσίας του ΔΗΚΟ, τέως δήμαρχο Βέργα. Αναρωτιέμαι όντως αν δεν ήξερε κανένας στην νέα ηγεσία του ΔΗΚΟ τι κουμάσι ήταν αυτός που προωθούσαν για αντιπρόεδρο του κόμματος κι αν τα υπόλοιπα κόμματα δεν είχαν ιδέα για το τι γινόταν εκεί πέρα.

Το προφανές είναι ότι τα σκάνδαλα δεν έγιναν εν αγνοία των κομμάτων αλλά υπό την κάλυψή τους. Μια αλληλοκάλυψη που θυμίζει το νόμο της σιωπής της σικελικής μαφίας. Σκάνδαλα και «σκανδαλάκια», από μικροαπάτες μέχρι και ξέπλυμα δισεκατομμυρίων κλεμμένων από το υστέρημα του σερβικού, του ρωσικού και του κυπριακού λαού. Σε κάθε περίπτωση όμως την νύφη την πλήρωσε ο απλός κοσμάκης, ο εργαζόμενος κι ο συνταξιούχος.

Μετά από το σκάνδαλο της οικονομίας, που μας γονάτισε κυριολεκτικά τα τελευταία τρία χρόνια, η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ εξήγγειλε «μέτρα για εξυγίανση και μεταρρυθμίσεις». Στην πραγματικότητα όλα τούτα τα μέτρα κι οι μεταρρυθμίσεις αφορούν το πώς θα αναχαιτιστούν μισθολογικές διεκδικήσεις και στην τελική τα εισοδήματα του απλού κόσμου. Καμία πραγματική μεταρρύθμιση, που να αφορά τον πλούτο και την ίση κατανομή βαρών δεν έχει γίνει.

Σε ό,τι αφορά τη διαπλοκή, το ρουσφέτι και τη διαφθορά κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν έχει ληφθεί, καμία περαιτέρω νομοθετική πράξη δεν έχει θεσπιστεί για πάταξη του φαινομένου. Το σύστημα διαιωνίζεται ως έχει, λες και  δεν έχει συμβεί τίποτα. Τα κομματικά και οικονομικά κατεστημένα αρνούνται εγκαταλείψουν τα κεκτημένα τους. Αλλά μέσα στην μολυσμένη κύστη της διαφθοράς επωάζεται η επόμενη κρίση, η επόμενη καταστροφή, την οποία… μαντέψτε ποιοι θα πληρώσουν και πάλι…

2

Leave a Reply