Δημοκρατία, όχι οχληρία!

ΚΑΛΠΗΤι είναι τα κόμματα; Ένας ευρέως αποδεκτός ορισμός είναι τούτος: «Τα κόμματα είναι θεσμοί των οποίων ο πρωταρχικός σκοπός είναι η οργανωμένη ομαδοποίηση πολιτών, με στόχο την άσκηση εξουσίας στο πλαίσιο του κράτους».

Όταν διεξάγονται βουλευτικές εκλογές, τα πολιτικά κόμματα ζητούν από τους πολίτες έγκριση του βασικού τους στόχου, που είναι η άσκηση εξουσίας. Όταν ένα κόμμα λαμβάνει ποσοστό 1% ή 2% η 3% αυτό δεν ερμηνεύεται μόνο ως χαμηλός δείχτης εμπιστοσύνης αλλά και ως υψηλός δείχτης απαξίωσης. Δεν κατάφερε να πείσει παρά ελάχιστους πολίτες σε σχέση με το σύνολο, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία τού γύρισε την πλάτη.

Ακόμη και στις λίγες χώρες όπου εφαρμόζεται το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής,  ένα υπόλοιπο εδρών πηγαίνει τελικά στα μεγάλα κόμματα. Αλλά το πιο διαδεδομένο εκλογικό σύστημα στις δημοκρατίες είναι εκείνο της ενισχυμένης αναλογικής, εκείνο δηλαδή που προβλέπει ένα μίνιμουμ ποσοστό ψήφων ως όριο για την είσοδο ενός κόμματος στη βουλή. Προφανώς διότι παντού αναγνωρίζεται το γεγονός ότι δεν είναι δημοκρατία το να μπαίνουν στη βουλή και τα κόμματα που απαξιώθηκαν από το 97% ή 98% των ψηφοφόρων. Είναι εξάλλου σύνηθες φαινόμενο μικρά περιθωριακά κόμματα, που εξ αντικειμένου δεν έχουν ελπίδες να κυβερνήσουν ποτέ, να τοποθετούνται με ένα ακραίο, λαϊκίστικο τρόπο και με εύκολη συνθηματολογία πάνω σοβαρά ζητήματα, με αποτέλεσμα να μετατρέπεται τελικά η δημοκρατία σε φαυλοκρατία. 

Πέρα ωστόσο από το πρόβλημα του ανεύθυνου λαϊκισμού που μολύνει την αξιοπιστία της δημοκρατίας ως συστήματος, στην Κύπρο προκύπτει επιπλέον και  πρόβλημα …. οχληρίας. Διότι εδώ τα κόμματα έχουν αποκτήσει τα τελευταία χρόνια ένα συνήθειο που μόνο στην Κύπρο παρατηρείται και πουθενά αλλού στον πλανήτη: Κάθε μέρα βγαίνουν οι αρχηγοί ή εκπρόσωποί τους και κάνουν δηλώσεις επί παντός επιστητού, πολλές μάλιστα από τις οποίες στερούνται σοβαρότητας. Βουλευτές ή εκπρόσωποι κομμάτων που έγιναν «κοινοβουλευτικά» με ποσοστό 2%, πρέπει οπωσδήποτε να εμφανίζονται κάθε βράδυ στις ειδήσεις, ενίοτε μάλιστα δύο και τρεις φορές στη διάρκεια ενός δελτίου. 

Αυτή η παρεξήγηση της δημοκρατίας είναι ένα φαινόμενο που πρέπει οπωσδήποτε να θεραπευθεί. Στην Ευρώπη υπάρχει ένα εκλογικό όριο γύρω στο 5% για είσοδο στο κοινοβούλιο. Κάπου εκεί θα πρέπει να καθοριστεί και το δικό μας όριο εδώ στην Κύπρο. Συμφωνώ λοιπόν απόλυτα με την πρόταση του ΔΗΣΥ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *