ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΗΓΕΤΗΣ

«Το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν». (Το ήθος όλης της πολιτείας είναι το ίδιο με το ήθος αυτών που την κυβερνούν). Ισοκράτης.

Ο Ισοκράτης είπε λοιπόν πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια ότι αυτοί που μας κυβερνούν έχουν το ίδιο ήθος με το δικό μας. Είναι συνεπώς αυτοί που μας αξίζουν και για ό,τι παθαίνουμε από αυτούς φταίει το κεφάλι μας.

Μεγάλοι ηγέτες είναι εκείνοι που ξεχωρίζουν πρωτίστως σε ήθος, που έχουν ξεπεράσει τον εαυτούλη τους και τις προσωπικές τους ανάγκες και δίνονται με όλο τους το είναι στο να κυβερνήσουν με αρετή, στη βάση δηλαδή αξιών και ιδανικών και με τρόπο αυστηρά άμεμπτο ώστε, με το προσωπικό τους παράδειγμα που πρέπει να είνα παράδειγμα προς μίμησιν, να σηκώσουν τη χώρα και το λαό τους λίγο ψηλότερα.

Στην Κύπρο δυστυχώς ατυχήσαμε. Ποτέ δεν είχαμε ηγέτες. Όλοι εξυπηρέτησαν ένα αρρωστημένο σύστημα εξουσίας. Άλλοι με ζήλο, για να εξυπηρετήσουν πότε τη ματαιοδοξία τους, πότε τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα και μικροσυμφέροντα, πότε το στενό οικογενειακό και φιλικό τους κύκλο και πάντοτε βεβαίως τα μικροκομματικά τους συμφέροντα και την κομματική πελατεία. Άλλοι πάλι το έκαναν με το στανιό τους. Αντιπαθούσαν αυτό που γινότανε, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά. Το διεφθαρμένο σύστημα, που στήθηκε στις αρχές του 1960, ξεκάθαρα στα πρότυπα της σικελικής μαφίας, δεν τους επέτρεπε να παρεκκλίνουν από την εξυπηρέτηση των λίγων και εκλεκτών συνδαιτημόνων.

Αυτό το σύστημα έκλεψε από τις τσέπες μας ΔΕΚΑΔΕΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ευρώ, τα οποία καταχράστηκαν οι εκάστοτε ευρισκόμενοι σε πόστα εξουσίας και οι παρακοιμώμενοί τους. Ανελλιπώς, σε κάθε δημόσιο έργο οποιασδήποτε μορφής, σε κάθε αγορά του κράτους, σε κάθε δραστηριότητα που προϋπόθετε διάθεση δημοσίου χρήματος, έγινε είτε διασπάθιση, είτε υπεξαίρεση, είτε κλοπή δημοσίου χρήματος. Όλα όσα κλάπηκαν από τις τσέπες μας στα 60 χρόνια λειτουργίας του μαφιόζικου αυτού συστήματος εξουσίας, συμποσούνται- επαναλαμβάνω- σε ΔΕΚΑΔΕΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ευρώ.

Η μεγάλη ληστεία από τις αποθήκες της Κοινωνικής Μέριμνας ειδών πρώτης ανάγκης των προσφύγων της τουρκικής εισβολής και στη συνέχεια το κάψιμό τους, υπήρξε η πρώτη θρασύτατη, ανήθικη επίθεση ενάντια σ΄ αυτό το λαό, σε μια στιγμή πόνου και δυστυχίας. Έμεινε ατιμώρητη.

Ακολούθησε το σκάνδαλο με τον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας – Λεμεσού, στο οποίο και πάλι φαγώθηκαν εκατομμύρια λίρες. Έμεινε ατιμώρητο.

Ακολούθησαν αμέτρητα σκάνδαλα: Αναφέρω μόνο τα πιο γνωστά: Μίζες στα οπλικά συστήματα της Εθνικής Φρουράς, μια ληστεία που έκανε κάποιων τα παλούκια χρυσά, με … πατριωτική όμως κάλυψη, το Χρηματιστήριο στο οποίο φαγώθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια από τις τσέπες του απλού κόσμου, το Γενικό Νοσοκομείο της Λευκωσίας, η φούσκα των ακινήτων, η Πλατεία Ελευθερίας και φυσικά η τραπεζική κρίση που κατέληξε στο κούρεμα του 2013.

Η μεγάλη κρίση του 2013 ήταν πρωτίστως κρίση ΗΘΙΚΗ και κατά δεύτερο λόγο οικονομική. Ήταν ένας βόθρος αυθαιρεσίας, ασυδοσίας, σφετερισμού, θράσους, πλεονεξίας, ανεντιμότητας, απατεωνιάς, ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑΣ, που έκανε έκρηξη και μας σκέπασε με λύματα. Οι επιτήδειοι, οι κλέφτες, όλοι οι συνδαιτημόνες της συνεστίασης του αίσχους, τα έριξαν – ως συνήθως- στους ξένους. Δεν ήταν έτσι όμως τα πράγματα. Όλα τα έκαναν «δικοί μας».

Τον Αύγουστο του 2012, λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές και πριν από το «κούρεμα», έγραψα σε ένα άρθρο μου τα εξής: «Η Κύπρος χρειάζεται έναν εμπνευσμένο ηγέτη με πυγμή και όραμα κι οπωσδήποτε τίμιο, υπηρέτη του ήθους. Έναν ηγέτη που να τον ενδιαφέρει η Κύπρος και όχι οι επόμενες εκλογές. Να τα βάλει με τα συμφέροντα και να τα τσακίσει. Στον πόλεμο που θα δεχτεί, να έχει τα κότσια και το πείσμα να αναδειχτεί νικητής. Να πορευτεί αλώβητος μέσα από την πυρωμένη λάβα που θα ξεράσει το διεφθερμένο κατεστημένο και να φτάσει μέχρι την καρδιά του τέρατος για να την τρυπήσει με το δόρυ της αρετής. Διότι ο τόπος δεν αντέχει άλλο…»

Εξελέγη στην προεδρία ο Νίκος Αναστασιάδης, ένας πολιτικός που φαινόταν να διαθέτει την πυγμή να γίνει ο μεγάλος εκείνος ηγέτης που θα μας έβγαζε έξω από το βόθρο. Δυστυχώς επί των ημερών του το διεφθαρμένο σύστημα όχι μόνο δεν χτυπήθηκε αλλά η διαφθορά εδραιώθηκε ακόμη περισσότερο. Τα σκάνδαλα διασπάθισης δημοσίου χρήματος όχι μόνο δεν σταμάτησαν αλλά αυξήθηκαν.

Μάθαμε ότι τις ημέρες που οι τράπεζες ήταν κλειστές και ο απλός κόσμος δεν μπορούσε να βγάλει έξω τα λεφτά του, κάποια «εκλεκτά» μέλη του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου έβγαλαν έξω από την Κύπρο ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, επιβαρύνοντας το πρόβλημα, πάνω στην καμπούρα μας.

Είδαμε υψηλόβαθμους κρατικούς αξιωματούχους να βρίσκονται εκτεθειμένοι με σκάνδαλα διαφθοράς και τον πρόεδρο της χώρας, που τους διόρισε, να εκφράζει τη συμπάθειά του σ’ αυτούς.

Είδαμε δημάρχους και άλλους αρμόδιους να έχουν φάει μίζες, για να ευνοήσουν συγκεκριμένες προσφορές.

Είδαμε να στήνεται ολόκληρο πάρτι στον Συνεργατισμό, να τρώνε κάποιοι με χρυσά κουτάλια, την ώρα που, εν γνώσει τους, το οικοδόμημα κατέρρεε και να ξεπουλάνε στη συνέχεια σε εξευτελιστικές τιμές (μαντέψτε σε ποιους) τα ακίνητα, που ανήκαν ουσιαστικά στα μέλη του Συνεργατισμού. Είδαμε στον ψυχορραγούντα Συνεργατισμό γύπες να τρώνε με βουλιμία ό,τι ψαχνό έμεινε αφάγωτο.

Όσα έγιναν για να φτάσουμε στην κρίση του 2013 και πολύ περισσότερο όσα έγιναν μετά, ισοδυναμούν με εσχάτη προδοσία. Κι όμως ξανά η ίδια ιστορία της ατιμωρησίας. Διότι πολύ απλά όλοι είχαν βάλει το δάχτυλο στο μέλι, όλοι είχαν λίγο ή πολύ συμμετοχή στο πάρτι, όλοι φέρουν ευθύνες για τη μεγάλη διαχρονική ληστεία. Χωρίς να υπάρξει καμία ουσιαστική αντίδραση, η αστυνομία του Αναστασιάδη και η εισαγγελία του Κληρίδη, απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν υποθέσεις εναντίον οποιουδήποτε και στο τέλος αθωώθηκαν σχεδόν όλοι.

Κάποιους που μπήκαν φυλακή αναγκαστικά, για τα μάτια του κόσμου και για να εκτονωθεί η οργή, η διακυβέρνηση Αναστασιάδη φρόντισε να τους βγάλει έξω σε μερικούς μήνες. Μέχρι και παιδεραστές κατάφερε να αποφυλακίσει πρόωρα, αφού ήταν κι αυτοί μέλη του τζετ σετ που κυβερνά σαν βαθύ κράτος.

Όλα τούτα που ζούμε τις τελευταίες ημέρες, με το σκάνδαλο των πολιτογραφήσεων διεθνώς σεσημασμένων απατεώνων, εξακολουθούν να είναι η κορυφή του παγόβουνου. Δυστυχώς η διακυβέρνηση Αναστασιάδη, όχι μόνο απέτυχε να θεραπεύσει τον καρκίνο της διαφθοράς, αλλά φοβάμαι ότι μας επιφυλάσσει αρκετές ακόμα εκπλήξεις. Δυστυχώς για το μέλλον αυτού του τόπου, δυστυχώς για εμάς και τα παιδιά μας.

Επειδή δεν θέλω να κλείσω αυτό το άρθρο με μιζέρια, λέω πως μπορούμε ακόμη να κάνουμε κάτι, να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας, να ξηλώσουμε το μολυσμένο σύστημα της κυπριακού τύπου κομματοκρατίας και να το θάψουμε στα τάρταρα. Αναζητούνται νέα μυαλά, αδιάφθοροι άνθρωποι, ικανοί διαχειριστές, νέα πολιτικά σχήματα. Αναζητείται πάνω απ’ όλα ΗΓΕΤΗΣ, αναζητείται ελπίς!

Μία απάντηση στο “ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΗΓΕΤΗΣ”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *